Historie van de vereniging Orion

De vereniging is ontstaan uit het idee om de jeugd wat kennis bij te brengen over astronomie en weerkunde. Ik ben begonnen met een tentoonstelling op te bouwen. Er is toen in de zomermaanden heel veel werk verzet om de diverse schaalmodellen te kunnen vervaardigen. Ook is er veel geschreven naar de diverse andere verenigingen en astrofotografen voor materiaal om eventueel in bruikleen te kunnen krijgen. Dit is toen niet helemaal gelukt.

Uiteindelijk hebben wij van de heer Sussenbach (werkgroep astrofotografie) wat materiaal in bruikleen gehad. De rest hebben we zelf vervaardigd.

Dit heeft geresulteerd in een mooie tentoonstelling (die we bijna jaarlijks daarna hebben opgezet). De tweede tentoonstelling hebben we zelfs de Mbale meteorieten voor onze tentoonstelling kunnen bemachtigen. Zo ontwikkelden we elke tentoonstelling weer verder. Er kwam steeds meer materiaal en uiteindelijk kwamen er ook diverse lezers om tijdens deze tentoonstelling hun lezingen te geven. De laatste tentoonstelling hadden we zelfs in totaal voor het weekend 6 lezers. Deze zijn ook zeer druk bezocht door leerlingen van de diverse middelbare scholen.

De tentoonstellingen werden steeds gehouden in de aula van het Martinuscollege te Grootebroek.

Sinds 1995, toen we de eerste tentoonstelling opgezet hadden met een groepje mensen, zijn we verder gegaan met de opzet en uitbreiding van vereniging Orion, maar ook met het waarnemen via de diverse telescopen. Het was een klein, zeer hecht groepje.

In het jaar 1997 werd er langzaam aan gesproken over het opzetten van een vereniging om er wat meer personen bij te krijgen. Uiteindelijk zijn we onder de vlag van de KNVWS in het jaar 1998 op 21 januari een officiële afdeling geworden (afd. Oostelijk Westfriesland).

De vereniging is de eerste jaren niet gegroeid ondanks de tentoonstelling en de diverse kijkavonden. Sinds de laatste tentoonstelling, waar ook de 6 lezingen werden gehouden, is de vereniging gegroeid.

Nu de vereniging ook nog eens een cursus is gaan geven gaan we steeds verder groeien. Nu hebben wij inmiddels een leuke groep personen die regelmatig bij elkaar komen en diverse activiteiten ondernemen.

Op de eerste tentoonstelling waren ook weinig bezoekers geweest zodat de kosten er niet uit kwamen. Ook de volgende drie tentoonstellingen niet. Maar de bezoekersaantallen liepen langzaam op. De laatste tentoonstelling in het jaar 1999 heeft veel bezoekers getrokken en wij hebben dit toch rond kunnen krijgen ondanks de hoge kosten.

De laatste tentoonstelling was ook tevens onze lustrumtentoonstelling. Op deze lustrumtentoonstelling zijn er ruim 5.000 bezoekers geweest, waarvan 2.000 leerlingen van de scholen uit de regio. De totale kosten van deze tentoonstelling waren inmiddels opgelopen tot ruim ƒ 16.000,- maar het was het waard. Het was een prachtige tentoonstelling. De KNVWS stond eventueel garant voor ƒ 1.000,- maar daar hebben we geen gebruik van hoeven te maken.