De Piramide van Gizeh

Aan het begin van de geschiedenis sleepten de Egyptenaren ruim 13 miljoen ton aan stenen door de woestijn. Dit om de piramide van Gizeh (Cheops) te kunnen bouwen.

Wat heeft het sterrenbeeld Orion eigenlijk met de piramiden van Cheops te maken? Een groep archeologen hebben ontdekt dat de piramide met een sterrenverering en een cosmologisch patroon heeft te maken.

Waarom zijn eigenlijk deze piramides gebouwd en waarom juist op deze plek? De openingen van de piramides waren gericht op het zuiden. Zij keken dus steeds naar het zuidelijk halfrond.

De piramide van Cheops is wonderbaarlijk precies op de 30^e breedte graad gebouwd. Deze gigantische bouwwerken geven ook precies de juiste windrichtingen aan zowel perfect oost-west als perfect noord-zuid.

De piramide van Cheops werd pas gebouwd nadat het hele omliggende terrein vooraf bouwrijp was gemaakt. Van deze piramide is de basis zo zorgvuldig uitgezet, dat het hoogteverschil tussen de 230 meter lange zijde onderling slechts twintig millimeter bedraagt!

Met een buitengewone precisie is de piramide van Cheops gebouwd. Hoe kon men 5000 jaar geleden tot zulke precisie bouwwerken komen? Terwijl men 5000 jaar geleden nog betwijfelde of de aarde wel rond was? Pas 300 jaar geleden wisten we hoe groot de aarde precies is.

Deze mensen wisten dat al omdat de grote piramide (Cheops) een wiskundig model is van het noordelijk halfrond, schaal 1:43.200. In de grote piramide vond men de wiskundige gegevens zoals; Pi waarmee de omtrek van een cirkel wordt berekend.

De vier zijden van de piramide werden zo geconstrueerd dat zij 94 cm naar binnen bogen - een architectonische kunstgreep. Om dit te kunnen bereiken moest de hellingshoek 52 graden bedragen. Elke andere zou niet voldoen. Kan dit toeval zijn? De meest intrigerende ruimte in de hele piramide is de voorkamer, een soort laag gangetje dat de hoge galerij met de grafkamer verbindt. In de koningskamer waren er ook 4 openingen van 20 x 20 cm in het vierkant, zowel twee noordelijke als twee zuidelijke gangetjes.

In het jaar 1963 vond men na een onderzoek het antwoord hierop, het lag in de stand van de sterren. De oplossing was erg lastig omdat er een afwijking in zat met wat wij nu zien en wat de Egyptenaren toen al zagen. Dit komt door de precessie van de aarde. De aarde draait in 24 uur om zijn as en maakt op deze manier dag en nacht. In een cyclus van 26000 jaar veranderden de polen van hun positie, door de wenteling van de aarde. Door deze precessie veranderde ook de hoogte en de baan van de sterrenbeelden aan de avondhemel. Zo ontdekte men dat het sterrenbeeld Orion 1 graad per eeuw zakte.
Terug gerekend naar de tijd, toen de piramide werd gebouwd, was deze schacht gericht op het sterrenbeeld Orion, namelijk de ster Delta. Dat werd bewezen in het jaar 1964. Tot ieders verbazing bleek de zuidschacht te zijn gericht op de ster Sirius. Isis de echtgenote van Osiris. Dit was een unieke ontdekking.

Dus de sterren bleken een rol te hebben gespeeld bij de bouw van deze piramides. De nauwkeurigheid hoe de schachten zijn gericht op de sterren zijn verbijsterend. De afwijkingen bedragen maar een paar minuten. Zelf nu is het bouwen van zulke grote ingewikkelde bouwwerken moeilijk. Ze hadden toen zelfs geen kompas.

Er is iets vreemds aan de onderlinge positie van deze drie piramides. Drie piramides naast elkaar. Twee zijn vrijwel even groot en staan in één lijn. Maar het vreemde was dat de derde veel kleiner was en iets naar links stond, een raadsel! Later ontdekte men, toen men 's avonds naar de gordel van het sterrenbeeld Orion keek, drie sterren op een rij. De laatste ster van de drie stond iets naar links. Ze brachten dit meteen in verband met de drie piramides. Er werd een plattegrond gemaakt en men vergeleek de positie van Orion ten opzichte van de melkweg. De piramide van Gizé staat vlak naast de Nijl. Deze gegevens klopten precies met de positie van de melkweg en het sterrenbeeld Orion.

De noordelijke twee schachten kwamen uit op het sterrenbeeld de Kleine Beer en de Poolster. De zuidelijke twee schachten kwamen uit op het sterrenbeeld Orion en de ster Sirius. Voor de grote piramide staan nog drie kleine piramides. Via computerberekeningen kwam men er achter dat deze drie piramides overeen kwamen met de riem van het sterrenbeeld Orion, als het sterrenbeeld Orion ondergaat in het jaar 10.500 v.Chr.
Voor de Egyptenaren was de kosmos dichtbij. De sterren hoorden bij hun bestaan. Ze zagen hun lot in de hemel.

Nu was er nog een vreemde situatie aanwezig: "de Sfinx" voor Cheops staat precies op het punt waar de zon opkomt. Elke 2000 jaar verschijnt er een ander dierenriemteken aan de hemel en begint er een ander astrologisch tijdperk. Dit monument van de sfinx gaf het lentepunt aan. Er is maar één periode waarin de sfinx in deze vorm gebouwd zou kunnen zijn. Dat is toen de zon in de Leeuw opkwam rond 11.000 v. Chr.

De sfinx heeft jaren onder het zand bedolven gelegen behalve zijn hoofd. Deze is daarom ook door erosie aangetast en afgesleten. Later heeft men alles uitgegraven en herstelde men zijn hoofd. Bovendien is het hoofd nu in verhouding ook veel kleiner als de rest van het lichaam. Als men nu goed kijkt dan haalt men er een leeuwenfiguur uit.