Arend (Aquila en Antinoüs)

Van Europa tot het Verre Oosten wordt de arend geassocieerd met de goden van de oorlog en de macht. Hij is de boodschapper van de hemel en leidt stervelingen naar onsterfelijkheid. Hij is de stormvogel van Zeus, die de schone Ganymedes ontvoerde en hem door de lucht naar de Olympus bracht om daar als schenker van de goden te dienen. In de ogen van oude astronomen was Ganymedes identiek aan de Waterman, de waterdrager, die iets verder naar het oosten ligt. Aquila wordt al minstens 3500 jaar gezien als een vogel.
Onder de arend knielt Antinoüs, de lieveling van de Romeinse keizer Hadrianus, die in 132 na Christus aan de hemel vereeuwigd werd. Een orakel had onthuld dat de ernstig met zijn gezondheid sukkelende keizer zijn leven alleen kon redden als hij zijn meest geliefde bezitting offerde, waarop de toegewijde Antinoüs zichzelf met overgave in het water van de Nijl verdronk. Na zijn dood wezen Hadrianus' hovelingen hem op de ziel van Antinoüs die aan de hemel flonkerde. Hij wordt tegenwoordig niet meer tot de sterrenconstellaties gerekend.