Leeuw (Leo Major)

De Koning der Dieren, nu in gezelschap van de Kleine Leeuw, was een van de Vier Wachters van de Hemel. De tussen Kreeft en Maagd gelegen Leeuw wordt van oudsher met de zon en met het hartje zomer geassocieerd.
De eerste van de twaalf werken die de grote zonnenheld Hercules moest verrichten, was het doden van de Leeuw van Nemea. Zijn vijand Hera, de hemelvorstin, had dit beest vanaf de maan op hem af gestuurd en hij wurgde het met zijn blote handen. De huid van de leeuw, die onkwetsbaar maakte, heeft hij verder daarna altijd gedragen.
De trotse en vurige leeuw is een symbool voor koninklijkheid en mannelijke kracht en werd in het oude Egypte vereerd wanneer de zon Leeuw binnenging en de jaarlijkse overstroming van de Nijl plaatsvond. In hun eerbied voor het goddelijke, vruchtbare water en voor de Leeuw, die dat water immers aanbracht, moeten we de oorsprong zoeken van de ontelbare fonteinen met een leeuwenkop waaruit het water spuit.
Er wordt wel beweerd dat een sfinx is samengesteld uit het lichaam van Leeuw en de kop van de ernaast liggende constellatie Maagd, die in Egypte werd gezien als de godin Isis.

De Sterren
In beschrijvingen heeft Regulus, het Hart van de Leeuw, een 'wit doorlopen ultramarijne' kleur. Regulus wordt sinds om en nabij 4000 voor Christus in veel delen van Europa en Azië als de heer der hemelen gezien. Hij gold in het oude Perzië als een van de Vier Hoeders der Hemelen en als de ster van rijkdom, roem en macht.
Denebola, de Staart van de Leeuw, stond daarentegen voor ongeluk: zij bracht schande en tegenslag. De regen van vallende sterren die bekend staan als de Leoniden, is op 17 november het grootst. Soms verandert deze stortbui in een meteorenstorm en dan kunnen er 100.000 sterren per uur vallen.