Perseus

Tussen Cassiopeia, de pochende Ethiopische koningin die beweerde dat ze knapper was dan alle zeenimfen, en haar dochter Andromeda, die als straf voor haar moeders trots aan een rots geketend werd, ligt Perseus, haar redder en een van de grootste Griekse helden. Perseus, die het Hoofd van Medusa vasthoudt was vanaf het allereerste begin een held. Zijn moeder Danaë werd door haar vader in een onderaardse ruimte opgesloten, maar Zeus begeerde haar en daalde als een gouden regen op haar neer. Het was Perseus' missie om Medusa te doden, de enige niet-onsterfelijke slangeharige Gorgon, wier blik mannen kon verstenen. Gewapend met een blinkend schild dat hij van de goden gekregen had, zodat hij het kwaad niet in het gelaat hoefde te kijken als hij Medusa's hoofd afhakte, reisde Perseus naar de verblijfplaats van de Gorgon in de westelijke uithoek van de wereld. Toen hij zijn taak volbracht had, besteeg hij het gevleugelde paard Pegasus, dat ontsproten was aan het bloed dat uit Medusa's doorkliefde nek spoot. Hij vloog op Pegasus door de EgeVsche hemelen met het akelige, afgehakte hoofd onder zijn arm en zag Andromeda geketend aan een rots terwijl een zeemonster op het punt stond haar te verslinden. Een blik van het hoofd van de Gorgon veranderde het monster echter in steen.

De Sterren
Begin augustus, als Perseus voor het eerst laag in de noordelijke hemel opkomt, gaat de aarde door de staart van een komeet en daardoor ontstaat een van de rijkste, jaarlijks terugkerende regens van vallende sterren. Omdat zij vanuit één punt in het sterrenbeeld Perseus op ons af lijken te vallen, staan de sterren bekend als de PerseVden, naar de school van helden die Perseus gevormd had en van wie ook Hercules deel uitmaakte. Deze 'meteorenregen' die samenvalt met de jaarlijkse opkomst van deze constellatie, kan wellicht verklaren waarom het verhaal wil dat Perseus door een 'regen van goud' werd verwekt. Naast Perseus ligt Algol, of Ras-Al-Ghul, de kop van het monster, die het beruchte hoofd van Medusa aangeeft. Naar Algol is altijd verwezen als de 'demon-ster', de kwaadaardigste ster aan de hemel. Iedere derde dag licht hij heel even zwakjes op en wordt dan steeds helderder, wat de oude Griekse astronomen wellicht deed denken aan de verderfelijk blik van de Gorgon die iemand kon verstenen. Algol is in feite de helderste ster van de zogenaamde eclipsdubbelsterren, sterren die eindeloos om elkaar heen draaien en tijdelijk elkaar het licht uit de ogen nemen.