Weegschaal (Libra)

Weegschaal, de Gouden Balans halverwege de dierenriem tussen de Maagdelijke Godin en de Schorpioen, is een oeroud symbool voor rechtvaardigheid, harmonie en evenwicht.
De Romeinen beweren dat zij het waren die Weegschaal gevormd hebben uit de klauwen van de oude Schorpioen. Waarbij ze de weegschalen gaven aan Astraea, de godin van de Rechtvaardigheid, die uit afschuw de aarde had verlaten en nu aan de hemel fonkelt als Virgo. Maar in feite gaat het ontstaan van Libra terug tot rond 2.000 voor Christus. In Babylonië gaf Weegschaal de periode van het jaar aan waarin de zielen werden gewogen en de levenden en doden werden beoordeeld. Dag en nacht zijn tijdens de herfstnachtevening, rond 23 september, als de zon door Weegschaal trekt, even lang en dan verkeren de dierenriem, het jaar en dus ook de ziel van de mens in evenwicht. Hoewel de sterren van Libra schitterden in het uitspansel boven het oude Egypte, werd dit sterrenbeeld pas veel later op mysterieuze wijze opnieuw gecreëerd door de sterrenkijkers van Rome. In de tussenliggende periode werden deze sterren beschouwd als de klauwen van de Schorpioen.
De sterren van Weegschaal werden in het verre verleden ook gezien als een altaar op een heuvel die verband hield met de Toren van Babel, en als de vuurtoren van Alexandrië, een van de zeven Wereldwonderen uit de oudheid, die tussen de klauwen van de Schorpioen zichtbaar was als een geweldige lamp.

De Sterren
De tweede ster van Weegschaal, Zubeneschimali, is een van de zuiver groene sterren en is ook zonder telescoop duidelijk zichtbaar. Het cirkelvormige patroon van de constellatie werd gezien als symbool voor het ronde altaar uit vroeger tijden.